Үш шумақ

Ойға келген соң, жазу керек қой.

Белгісіздеу күйге түсіп, сені көргім келіп тұр.

Кеудемдегі бейшара үміт тас байланып тілекке.

Буындырар бұлдыр ойлар ми қауызын керіп тұр.

Ән салуын қоя қалад пері қызым күлед те…

Періште емес, соны білем, пері екенін сезеді…

Құрып қалғыр жұдырықтай құдіретті жүрегім…

Тауып бер де, тауып бер бұл аурудың тез емін!

Әйтпесе, мен дәл осылай сені сүйіп жүрермін…

Сүйем дейсің, санасыз қыз, өтірікші, сұмырай…

Мазақтайсың жиырма беске жақын қалған шалыңды…

Құдай берген жеке Күнім, кішкентай боп қуын-ай.

Бәрі құрысын, бұйырғаным, жарың сені сағынды…

9 thoughts on “Үш шумақ

Пікір қалдыру

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Өзгерту )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Өзгерту )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Өзгерту )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Өзгерту )

Connecting to %s